บังอาจรักเธอ - ลาบานูน
ฉันขอโทษที่ไม่เจียมหัวใจ
รังมันไว้ไม่ทัน ฝันว่าเธอจะมอง
ลืมไปว่าไม่ควรไม่สำคัญ
มันไม่ควรเรียกร้อง แค่ได้มองก็บุญ
ฟ้าก็อยู่สูงเกินไป เหวก็ต่ำไม่คู่กัน
เหมือนเธอกับฉัน ที่ควรจะห่างกันไว้
บังอาจไปรักคนอย่างเธอ
ก็เหมาะสมแล้วที่ปวดใจ
ฉันมันคนต้อยต่ำเกินไป จึงไม่มีสิทธิ์จะฝัน
บังอาจไปรักโดยไม่ดู ไม่ยอมรับรู้ว่าต่างกัน
ฉันก็ควรจะเจ็บให้นาน
โทษฐานที่ไม่ระวัง หัวใจ
หลงคิดว่าจะเอาใจซื้อใจ
เธอจะไกลไม่สน พร้อมสู้ทนเพื่อเธอ
ลืมไปว่าเรามันไม่เหมือนกัน
ฉันไม่ควรพร่ำเพ้อ หลงละเมออย่างนี้
ฟ้าก็อยู่สูงเกินไป เหวก็ต่ำไม่คู่กัน
เหมือนเธอกับฉัน ที่ควรจะห่างกันไว้
บังอาจไปรักคนอย่างเธอ
ก็เหมาะสมแล้วที่ปวดใจ
ฉันมันคนต้อยต่ำเกินไป จึงไม่มีสิทธิ์จะฝัน
บังอาจไปรักโดยไม่ดู ไม่ยอมรับรู้ว่าต่างกัน
ฉันก็ควรจะเจ็บให้นาน
โทษฐานที่ไม่ระวัง
ก็อยมให้ดูถูก ให้รังเกียจ ให้เธอเหยียดหยามได้ตามใจ
ให้เธอเมิน ให้เธอเกลียด ให้เธอตอกย้ำให้จำเอาไว้
บังอาจไปรักคนอย่างเธอ
ก็เหมาะสมแล้วที่ปวดใจ
ฉันมันคนต้อยต่ำเกินไป จึงไม่มีสิทธิ์จะฝัน
บังอาจไปรักโดยไม่ดู ไม่ยอมรับรู้ว่าต่างกัน
ฉันก็ควรจะเจ็บให้นาน
โทษฐานที่ไม่ระวัง หัวใจ
ฉันขอโทษที่มีแค่หัวใจ มันไม่พอใช่ไหม
ฉันเข้าใจ จึงไม่บังอาจรักเธอ 
